پیش از انتشار یک عکس، از آدم‌های داخل آن بپرسیم
اجازه‌گرفتن برای انتشار تصویر، بخشی از روایت مسئولانه‌ی یک برنامه‌ی مذهبی است. از همان لحظه‌ی ثبت، درباره‌ی مقصد و شکل انتشار روشن صحبت کنیم.
انتشار تصویر یک برنامه‌ی مذهبی با گرفتن عکس تمام نمی‌شود. پیش از دوربین، درباره‌ی اجازه، کاربرد تصویر و راه درخواست حذف با افراد صحبت کنیم.
اول درباره‌ی کاربرد تصویر بگوییم
در یک جلسه‌ی قرآن یا مجلس مذهبی، حضور افراد به‌معنای رضایت برای انتشار عکس نیست. پیش از ثبت تصویر نزدیک یا مصاحبه، بگوییم تصویر کجا و با چه هدفی منتشر می‌شود. اگر قرار است بعدها کاربرد دیگری پیدا کند، دوباره اجازه بگیریم.
رضایت باید انتخابی واقعی باشد. کسی که نمی‌خواهد در عکس باشد، نباید از حضور در برنامه کنار گذاشته شود. از قبل جای مناسبی برای افرادی که نمی‌خواهند دیده شوند در نظر بگیریم.
سه کار ساده پیش از انتشار
- از افراد قابل‌شناسایی اجازه‌ی روشن بگیریم؛ برای تصویر کودکان با مسئول قانونی آن‌ها هماهنگ کنیم.
- کادر را بازبینی کنیم. نام، شماره‌ی تماس، پلاک یا اطلاعات شخصیِ ناخواسته در تصویر نباشد.
- توضیح همراه عکس را دقیق بنویسیم. تصویر نمایشی یا آرشیوی را گزارش یک اتفاق واقعی معرفی نکنیم.
بعد از انتشار هم مسئولیم
اگر فردی درباره‌ی تصویر منتشرشده نگرانی داشت، راه ارتباط و درخواست حذف را روشن و آسان نگه داریم. احترام به مخاطب با زدن دکمه‌ی انتشار تمام نمی‌شود.